24 Eylül 2008 Çarşamba
23 Eylül 2008 Salı
POLİTİKA VE ÇATIŞMA
POLİTİKA VE ÇATIŞMA
Bir Önceki yazıda, politikanın yanlış bilinenin aksine, yalan yol veya dolambaçlı yol olmadığı, ŞEHİR YOLU olduğunu, genel hatları ile ortaya koymaya çalıştık.
Esasında, şehir yolu denilen kavram kendi iç tutarlılığında, sosyal ve kapsamlı bir mimarinin de taşıyıcısıdır. Burada mimari kelimesinden kastım ise, sadece bayındır ve imar edilmiş binalar değil, aynı bir bina inşa eder gibi sosyal yapıların ve sistemlerin tasarlanması, geleceğin planlanmasıdır.
Açıkça ifade etmek gerekirse politika OLMASI GEREKEN üzerinde düşünme sanatı olarak şehrin veya toplumun varacağı noktayı tayin etme çabasıdır. Elbette ki olması gerekeni tesis etme çabası, referans olarak gelecekle haşır neşir olacaktır. Gelecek fikri ise daha henüz tecrübe edilmemişliğin nesnesi olarak hayal edilen ve umut edilenle özdeş olacak, İDEAL OLAN la aynı zihin paydasında buluşacaktır. Bu sebeple geleceğe yön verme çabasında olanlar İDEALİST bir çizginin taşıyıcısı olmayı hak edeceklerdir. Bu işin Türkçesi ise geleceği tayin edecek ülkünün taşıyıcısı olarak ÜLKÜCÜ olmaktır.
Fakat günümüzde insan oğlunun gelecekle yani olması gerekenle ilgili düşüncelerinden çok olan yani hali hazırda bulunan ilgisini çekmektedir. Bu ise olandan hareket eden ve bunu nesnellik olarak algılayan Pozitivizm’in bir açmazıdır. Bu durumda olandan hareket etmek adına ürettiğimiz her politik mesele esasında üretimimiz değildir. Böylece bizim dışımızda varolan meseleleri biz sadece algılamakla konunun üreticisi değil tüketicisi konumundayız. İşte bu durum açıkçası Olması gerekeni tesis eden politikanın iflasına yol açmakta ve böylece olandan hareket etmekteyiz. Olması gereken üzerine yapılan tartışmalar ve görüşler bittiği için politik mana anlamını kaybetmekte ve en temel besleyicisi olan ÇATIŞMA ortamı ortadan kalkmaktadır. Böylece çatışma jargonunun ortadan kalkması ile beraber politika adına ya göreceli ibareler ortaya çıkmakta veya olanı tartışıp hukuk ekonomi ve kültür tartışmaktayız. Yani politika adı altında olandan hareket edip politika yerine politikanın araçları olan hukuk ekonomi kültür tartışılmaktadır.
Mehmet Fatih DOĞRUCAN
POLİTİKA VE TOPLUM MÜHENDİSLİĞİ
Geçtiğimiz hafta, politikanın yanlış bilinenin aksine, yalan yol veya dolambaçlı yol olmadığı, ŞEHİR YOLU olduğunu, genel hatları ile ortaya koymaya çalıştık.
Esasında, şehir yolu denilen kavram kendi iç tutarlılığında, sosyal ve kapsamlı bir mimarinin de taşıyıcısıdır. Burada mimari kelimesinden kastım ise, sadece bayındır ve imar edilmiş binalar değil, aynı bir bina inşa eder gibi sosyal yapıların ve sistemlerin tasarlanması, geleceğin planlanmasıdır.
Açıkça ifade etmek gerekirse politika OLMASI GEREKEN üzerinde düşünme sanatı olarak şehrin veya toplumun varacağı noktayı tayin etme çabasıdır. Elbette ki olması gerekeni tesis etme çabası, referans olarak gelecekle haşır neşir olacaktır. Gelecek fikri ise daha henüz tecrübe edilmemişliğin nesnesi olarak hayal edilen ve umut edilenle özdeş olacak, İDEAL OLAN la aynı zihin paydasında buluşacaktır. Bu sebeple geleceğe yön verme çabasında olanlar İDEALİST bir çizginin taşıyıcısı olmayı hak edeceklerdir. Bu işin Türkçesi ise geleceği tayin edecek ülkünün taşıyıcısı olarak ÜLKÜCÜ olmaktır. Fakat geleceği planlamak demek geleceği DİKTA altına demek değildir. Çünkü bu tarz bir planlama şüphesiz ki, toplum mühendisliği ile aynı anlama gelecek, böylece tarihin ortaya çıkardığı toplum mühendisleri ile idealistleri aynı kefeye yarleştirecektir.
Tarih, toplum mühendisliği kavramını sosyalizm, kapitalizm ve faşizmle yeteri kadar tanımıştır. O halde ülkücülerin yolu toplum mühendisliği tarzında bir gelecek planlaması değil, olasılıklar zincirini hesaplama ve iyi olanı tahayyül edebilme yönünde bir çaba olmalıdır ki, 9 ışık ideolojisi zaten bu yönde karar bildirmiş toplumun cenderesinde sıkışma ihtimali bulunan bireyi, HÜRRİYETÇİLİK VE ŞAHSİYETÇİLİK ilkesi özgür irade sınırlarında ele almıştır. O halde politik olan politikanın bütün nesneleri hesaba katmak olacaktır.
Sonraki yazıda devamını tartışmak üzere eyvallah
ZAMANI ANCAK TANRI YAŞAR İNSANLAR ÖLMEK İÇİNDİR.
Geçtiğimiz hafta, politikanın yanlış bilinenin aksine, yalan yol veya dolambaçlı yol olmadığı, ŞEHİR YOLU olduğunu, genel hatları ile ortaya koymaya çalıştık.
Esasında, şehir yolu denilen kavram kendi iç tutarlılığında, sosyal ve kapsamlı bir mimarinin de taşıyıcısıdır. Burada mimari kelimesinden kastım ise, sadece bayındır ve imar edilmiş binalar değil, aynı bir bina inşa eder gibi sosyal yapıların ve sistemlerin tasarlanması, geleceğin planlanmasıdır.
Açıkça ifade etmek gerekirse politika OLMASI GEREKEN üzerinde düşünme sanatı olarak şehrin veya toplumun varacağı noktayı tayin etme çabasıdır. Elbette ki olması gerekeni tesis etme çabası, referans olarak gelecekle haşır neşir olacaktır. Gelecek fikri ise daha henüz tecrübe edilmemişliğin nesnesi olarak hayal edilen ve umut edilenle özdeş olacak, İDEAL OLAN la aynı zihin paydasında buluşacaktır. Bu sebeple geleceğe yön verme çabasında olanlar İDEALİST bir çizginin taşıyıcısı olmayı hak edeceklerdir. Bu işin Türkçesi ise geleceği tayin edecek ülkünün taşıyıcısı olarak ÜLKÜCÜ olmaktır. Fakat geleceği planlamak demek geleceği DİKTA altına demek değildir. Çünkü bu tarz bir planlama şüphesiz ki, toplum mühendisliği ile aynı anlama gelecek, böylece tarihin ortaya çıkardığı toplum mühendisleri ile idealistleri aynı kefeye yarleştirecektir.
Tarih, toplum mühendisliği kavramını sosyalizm, kapitalizm ve faşizmle yeteri kadar tanımıştır. O halde ülkücülerin yolu toplum mühendisliği tarzında bir gelecek planlaması değil, olasılıklar zincirini hesaplama ve iyi olanı tahayyül edebilme yönünde bir çaba olmalıdır ki, 9 ışık ideolojisi zaten bu yönde karar bildirmiş toplumun cenderesinde sıkışma ihtimali bulunan bireyi, HÜRRİYETÇİLİK VE ŞAHSİYETÇİLİK ilkesi özgür irade sınırlarında ele almıştır. O halde politik olan politikanın bütün nesneleri hesaba katmak olacaktır.
Sonraki yazıda devamını tartışmak üzere eyvallah
ZAMANI ANCAK TANRI YAŞAR İNSANLAR ÖLMEK İÇİNDİR.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Kayıtlar
